Emine Yeşim Aydın emineyesimaydin 1 Takipçi | 2 Takip
Kategorilerim

Duygusal

Maneviyat

Diğer İçeriklerim (8)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (1)
23 01 2013

Fotoğraf

Fotoğraf |  görsel 1

Ozgurluk insanin kendinde saklanir... Hicbir felsefeye ait olmadan doyasiya tanimlayabilmek icin once aynaya bakilmalidir. Gecmisin vicdan yiginlarini supurmeden gelmez ozgurluk. Sessizligin gurultusunden arinmadan duyulmaz...  Yasanan tum acilarin ve hatta mutluluklarin izlerinden, zincirlerinden ve baglantilarindan kurtulmak lazim once... Gunu yasamak kadar basit degil bu gayret. Ancak tabi ki gunu anlayabilmek lazim yine de; ve sebepleri ile getirdigi sonuclari, omuzlardaki hafiza kufelerinden alip, yureklerin sandiklarina kaldirmak ile baslar acik bir manzara izleyebilecek bir benlik kurmak.   Rastladigimiz insanlarin, tanidigimiz sokaklarin kokusu ustumuze sinmis de olsa, eger suan gozlerden irak ise insanlar, eller tutamiyorsa onlari, bir sebebi olmalidir diye dusunup rahatlamak lazim. Insanlar birbirlerinin hayatlarina bir sebep yada bir mevsim icin girmis olmali benim nacizhane mantigima gore.  Herkesin her olayin bir sebebi var derininde... Once kendini bagisamali insan ve pismanlik duymamali yasadiklarinda; sonra da affetmeli kabullenmeli hayatinda misafir olanlari ve kirmali butn yargilarini ve suc yukleyen duygulari... Hayat bir kere yasanmiyor yasanmiyor esasinda... Her sabah yeniden basliyor yasam. Her gunes yeni umutlar icin doguyor karsimizda, ve hep bir sans veriyor Tanri isteyen oldukca denemeyi ogrenilenleri isiginda... YARIN UYANDIGINDA ELINDE DUNDEN KALAN DERS NOTLARI OLACAK; KALBINDE BIRIKTIRDIGIN DENEYIMLER, GOZLERINDE DAHA DERIN BIR DIKKAT OLACAK... YARIN OZGURLESEN BIRI OLAN HAYAT SANA YENIDEN BASLAYACAK... YETERKI AFFET EGER SUCLUYORSAN KENDINI VE BAGISLA EGER KIZIYOR DENEYIMLERINI...... Devamı

23 01 2013

KOD ADI: ISILTI

KOD ADI: ISILTI |  görsel 1

Yol o kadar uzun degil esasinda sanildigi kadar... Bir anda bitiveriyor gecen yillar ustumuzden... Ne donup arkaya bakmaK care oluyor yasanmisliga ne de endise etmek gelecek gunler adina... Bir tek biz variz herseyi kaydeden hayatimizda; ve kimse bilmiyor bizim kadar neler yasandi neden yasandi ruhumuzda. Kimse tanimiyor bizi bizim kizdigimiz yada sevdigimiz kadar. Hersey sadece bir tiyatro sahnesi kadar ufak gorunse de devasa bir kulis var ardimizda esasinda... "Tanri sahidimdir"  dememiz de bundan midir acaba?.. Sadece bizim biliyor olmamiz midir bu kadar sahit arama ihtiyacimizin yegane sebebi acaba?... Ve eger madem tek sahit biz ve tanrimiz ise, o zaman neden hafizamizi mesgul etmeye ugrasiyoruz gecip giden, yiten omurumuzun icinde... Birakalim gelen gelsin giden gitsin ellerimizden kalbimizden. Sessiz ve kusursuz bir yalnizligimiz olsun bizim bile agritamayacagi acitamayacagi kadar direncli ve ozgur. Sarkilarda fotograflarda kalsin gonderdigimiz eller sevgiler isyanlar dertler... Birakalim kalsin tarlalarimizda ki korkuluklar kin isimli kargalari kovalamak adina... Biz yuruyup gecelim hayatlardan yollardan insanlardan. Biz onumuzdeki secimlerin kararsizlikgindan ibaret yasayalim stres ve endiseyi.. Sadece suan onemli diye ezberlemek o kadar da zor degildir cunku. Omuzlar dik, gogus disarda, alin acik yuruyup gidelim yolumuzda. Bugunden ibaret olsun zihnimizdeki biz... Yolumuz umitlerimiz sevgilerimiz ve hayallerimizle aydinlansin hep. Yenilgiye ugramasin gelecegimiz. Dogrulari ogrenmek icin onca yil harcamadik mi sanki?... Simdi sadece uygulamak gerekiyor temelinde bu canim parlak yolun isildamasi icin.... Devamı

23 01 2013

Bir Dilek Tuttum Bugun

Bir Dilek Tuttum Bugun |  görsel 1

Bir dilek tuttum ben bugun... Ne dunyanin sevgisi kardesligi ne sehrin sakinligi guzelligi icindi bu dilek. Sadece benim icin, benim mutlulugum adinaydi bu duam ve bitmeyen yalvarisim... Ne bir evlilik istedim bugun, ne bir ask ne de arkadas hayatima... Sadece mutlu olmak istedigim, o da mutsuz oldugumdan degil; daha fazlasini istedigimdendi. Kendimle barisik ve sakin gunlerin sahidi olabilmem icin "dilendim" tanrima bu sefer. Hicbir zaman eski hatalarimi tekrarlamamayi diledim ondan; aldigim dersleri unutmamami saglamasini diledim, ve ekledim: kendime de anneme de sadece layik oldugumuz hayati yasatmaya yemin ettim bu sefer... Bos istekler icermedi dilegim; hicbir paranin gucunun yetmeyecegi seyleri listelemistim resmen... Saglikli ve mutlu olmak her ne idiyse bunca yil boyunca ananemden dinledigim, onu haykirdim tanriya bu kez. Pisman olmayacagim ve hic gocunmayacagim gunler icin bana guc vermesini istedim!.. Gecmisi gomdum en derinlerime cunku... Herseyi dusundum yazdim kalbime dilegimden evvel. Herkesi ve her olayi bagisladim gonulden, ve basimi dimdik kaldirdim O'na sessizce. Icimdeki butun firtinalari dindirdim yelken acmadan once bugun...  Ne kendi ruzgarima sans verdim esip beni aglatsin diye, nede baskalarinin lodoslarina kapildim ben... Hicbir seyi unutmadim, ama hatirlamayacaktim da canlandirmaya benzer anlarda. Kendimi o sonsuz sevgiye ve bagislamaya gonderdim ruhen bugun. Hicbir yuk kalmadi omuzlarimda yada zihnimde bugun. Ve mutlulugu yakardim yukariya, babama yani benim biricik tanrima. Yillardir seslendigimden daha guclu haykirdim icimdeki o minik yeni tomurcuklanan huzuru!... Ozgur olmayi diledim bugun ben... Kendime dahi hesap vermeyecek kadar hayat bulmayi diledim ben...! "Babam" duymustur bugun sesimi, ve diger cocuklardan cok dinlemistir bugun beni. Cunku icim kipir kipir bu dilekten beri..!       ... Devamı

23 01 2013

GEL

GEL |  görsel 1

Gec olmadan gel.. Yillar gecmeden, kollar degismeden, biz olmeden gel... Yabancilasmadan es ruzgarinla es ve gel ait oldugun yere... Yillar yollar insanlar tanimadan gel bana. Bir zamanlarin buyuklugunu anlatmak zorunda kalmadan susmadan aska aglamadan once gel bana... Anilara gomulmeden, ani olmadan gel. Kendi gurultunden kopup bizim cigliklarimizin haykirislarimizin oldugu yere gel. Beraber sarki soyledigimiz gunleri anlatmak yerine yeni sarkilar soylemeye gel ask. Oyle bi gel ki sen, sasirmadan karismadan hikayemiz bitmeden gel. Bir tabelada gittigin yolun manasini anlamaya calismadan gel; kaybolmadan gel ask. Karanliklarda fener yakmak yerine, kendi mehtabimiz olmaya gel... Oyle bir gel ki kimse konusamasin ruhunda. Kimse isgal edemesin zihnini sacma vaadlere yer acarak. Gel ki biz olalim yeniden ask. Cilgin olalim caglayan olup akalim guclenip etrafi savuralim ruzgarimizda; biz bitmeden sen yitmeden gel... Zil calmadan yetis sinifa ask, yarim kalmadan derslerimiz, eksik olmadan odevlerimiz... Bizi kirmadan gel ask! Yitmeden yitirilmeden suzulup susmadan gel ask! Devamı

04 01 2013

Kusursuz Sessizlik

Kusursuz Sessizlik |  görsel 1

Yeteri kadar susmayi bilirsek doganin muzigini duyabiliriz... Bu soze uzun sure sehrin parmakliklarinin icinde yasarken vakif olmakta zorlanmistim. Deniz kenarina inmek yada bir ormana kacmak gerekiyordu Istanbul'un gurultusunden ve insanlarin kosturmasindan arinarak 'kendim' olabilmem icin. Sonra birgun aniden yada belki de adim adim gezmeyi dusunur oldum. Gezmek derken kastettigim alisilagelmis oldugu gibi tarihi eserleri yeniden kesif yada kulturun basrolde oldugu karelerin cekimi degildi. Dogaya donus seruveni denilebilecek kadar basit anlatilabilen ama temelinde cok daha yogun hissiyat ve ozlemin aciga ciktigi bir yolculuktu. Ruzgar ve gunesin esasinda ne kadar huzur verdigini sehrin sokaklarinda hissetmek meger ne kadar imkansizmis anladim. Tipki yagmur ve kari semsiyenin... ...Kaynak : emineyesimaydin.blogcu.com Devamı

02 01 2013

Yeni Bir Yol

Yeni Bir Yol |  görsel 1

Bugune kadar tanidigim butun kalpler yuregimde ve anilarimda, yeni bir yolculuga cikiyorum artik.  Yeni yili yeni hedeflerden evvel eksik hayalleri tamamlamak icin kullanmak gerektigini anladim ilk kez belki de... Yaptigimiz yanlislari, kirdigimiz anilari toplayip ayaga kaldirmak gerekiyor, aklimiza dusen ilk hatirada farkederek vaziyeti ve bakarak olasiliklardan once zorunluluklar hanesine... Dunyada hic kimse kusursuzlugu elde edemez madem, o zaman kusurlari sindirebilecek kadar iyi olmayi denemek gerekmiyor mu artik..? Gecmisten ders almak yetmiyor, o dersleri iyihatirlamak gerekiyor belki de... Buyuk pismanliklarin golgesindeyken hala aynaniz, gelecegi ve ona ait guzelligi nasil yansitabilsin ki... Hayata baslamak lazim, hem de her firsatta yeniden ve daha iyi olarak. Yasamak lazim hedefler degil neticesi olan mutluluklarla... Ve gormek lazim hayalindeki sen daha nasil guclenebilir diye... Kucuk adimlarla baslayan bu yolculuk ileride kocaman kosular getirecek biliyorum. En derin yaralar bile birgun bir tomurcuk ile iyilesip yeni duygulari buyutmez mi icinde sonucta... Bugun artik buyudum... Yurek yuzden biraz daha yasli ve yorgun belki, ama bu bile olene dek yanima kar zaten... Hayatta hicbirsey sebepsiz ve amacsiz gerceklesmiyor. Hergun yeni bir sen yaratiyor. Her tecrube kendisinden sonrasi icin yanimizda bir kitapcik gibi geziyor. Ve herkes her goz her kalp, satirlarinda bize kim oldugumuzu nereden geldigimizi hatirlatiyor ve hatta gururlandiriyor okudukca. Ne kazalar ne hatalar atlatik. Degerimizi hatirlamamiz icin albumlerdeki gulumsemelere muhtac degiliz ki... Sadece yeni gulumsemeler yaratmamiz yeterli. Bu yeni yilda daha da cok gulumsemek ve mutlu olmak icin elimden geleni degil bana bahsedilen herseyi yapacagim.., Bu sene kalan omrumun ilk yili ve ben onu da taclandirmanin onemini 30 yaklasinca anladim. Diger seneler ise kayip degi gelecegim namina yapilmis yatirimdi varsayiyorum.... Devamı

21 12 2012

Tanri bize birbirimizi armagan etmisti

Tanri bize birbirimizi armagan etmisti |  görsel 1

Her kim hangi inanca sahip olursa olsun, temelinde yatan 'sevgiye aidiyet' gercegi asla degismiyor ozunde. Yollar zamanlar degisik olsa dahi bir an geliyor ki, birbirlerini konusarak anlayamayacak olan iki insan, sessizliklerinde ayni seye bakakalinca birbirlerine donup gozleriyle selam edip sonrasinda bir tebessumle paylastiklarini aktariyorlar. Ben de dun Kartepe'ye geldikten bir muddet sonra fotograf cekmek icin yuruyus yaparken iste tam da bu tecrubeyi yasama firsati bulmus oldum. Kar yagisinin ve ruzgarin arasinda gezinirken gordugum bu agac, Birlesik Arap Emirlikleri'nden gelen bir cocugun yanimda durmasini ve basini kaldirip gulumsemesini sagladi. Her ikimiz de o an icin ve orada, o agaci farkedip yanyana gelmistik. Verecegimiz hicbir sozlu ifade bizi birlestiremeyecekken en temel iletisim yolu olan sevgi ve Tanri'ya minnet bizi birbirimize selamda birlestirdi. Cocuk boyunun onlarca kati olan bu cam agacina derin bir heyecanla baktiktan sonra elimdeki fotograf makinasina dikkat edip, kendi imkansizligini kirmak istemis olmali ki; once agaca sonra bana bakip, tum dinsiz dillsiz ve renksiz tanimla samimiyetle gulumseyip bana ruhuyla selam verdi. Daha sonra kucuk parmagini makinaya uzatip resim cekmemi rica etti. Ona bu resmi cektim. Beraber resepsiyona yururken daha hala tek bir kelime etmeyi denememistik. Resepsiyondaki gorevleri isin resmi bolumu hallettikten sonra cocuk yine ayni yolla veda etti. Tesekkur etmesi icin mutlulugu yeterliydi... Keske insanlarin minnet ve sevgisi bu kadar saf ve net gorunebilse kalabaligimizin yorgunlugunda... Baska neye ihtiyacimiz var ki...... Devamı

21 12 2012

Kusursuz Sessizlik

Kusursuz Sessizlik |  görsel 1

Yeteri kadar susmayi bilirsek doganin muzigini duyabiliriz... Bu soze uzun sure sehrin parmakliklarinin icinde yasarken vakif olmakta zorlanmistim. Deniz kenarina inmek yada bir ormana kacmak gerekiyordu Istanbul'un gurultusunden ve insanlarin kosturmasindan arinarak 'kendim' olabilmem icin. Sonra birgun aniden yada belki de adim adim gezmeyi dusunur oldum. Gezmek derken kastettigim alisilagelmis oldugu gibi tarihi eserleri yeniden kesif yada kulturun basrolde oldugu karelerin cekimi degildi. Dogaya donus seruveni denilebilecek kadar basit anlatilabilen ama temelinde cok daha yogun hissiyat ve ozlemin aciga ciktigi bir yolculuktu. Ruzgar ve gunesin esasinda ne kadar huzur verdigini sehrin sokaklarinda hissetmek meger ne kadar imkansizmis anladim. Tipki yagmur ve kari semsiyenin yakismadigi topraklarda, agaclarin arasinda yeniden taniyip sevdigim gibi... Abant Golu'ne yaptigim yolculuk bana 'icimizde hep yasayan aidiyeti' geri kazandirdi. Bu agac ise benim yeniden dogusumun bir sembolu oluverdi. Kendinizi bir an icin masmavi bir golun kenarinda ayakta dururken hayal edin; Kasim ayinin ezberletilen sogugunun etkili olmadigi o gunesi uzerinizde parlarken ve bir agacin size bakarkenki ruzgarli ama sicak selamini dusunun. 'Hosgeldin...' diyen ses ruhunuzda yanki bulurken, tum maddi ve materyalist yuklerken arinisiniz size "varolmanin dayanilmaz hafifligi'ni armagan edecek..! Devamı